آمنیوسنتز

آمنیوسنتز (Amniocentesis)

این تکنیک اولین بار در ابتدای دهه ۱۸۸۰ در آلمان برای درمان پلی هیدروآمینوس استفاده شد(در این حالت میزان مایع آمنیون در اطراف جنین بیش از حد می باشد که با استفاده از این تکنیک میزانی از این مایع خارج می شود، در شکل زیر این مشکل نشان داده شده است)

پلی هیدروآمینونس

آمنیوسنتز باید تنها توسط متخصص زنان و زایمانی (پریناتولوژیست) که تجربه کافی این روند را دارد، با در دسترس بودن سونوگرافی با کیفیت بالا انجام شود، همچنین دسترسی به آزمایشگاهی که تجربه کافی برای تشخیص های پیش از تولد را داشته باشند نیز ضروری می باشد.

زمان بندی

آمنیوسنتز تقریبا در هفته های ۱۵ام و ۱۶ام بارداری انجام می شود، یعنی زمانی که در آن نرخ سلول های زنده نسبت به سلول های مرده در مقایسه با مواردی که در زمان های دیرتری انجام می شوند در بیشترین میزان خود می باشد.

رحم در این دوره از طریق شکمی در دسترس بوده و میزان کافی مایع آمنیون وجود دارد(۲۰۰ تا ۲۵۰ میلی لیتر) که این میزان امکان برداشتن ۲۰ تا ۳۰ میلی لیتر از این مایع را بدون وجود خطر فراهم می کند.

آمنیوسنتز در هفته ۱۲ تا ۱۴ میزان خطر و یا خطا در نتایج متفاوتی ندارد اما ممکن است در این زمان کاهش میزان مایع آمنیوتیک باعث ایجاد ناهنجاری هایی در جنین بشود.

آمنیوسنتز ترانس واژینال، انجام آن سخت تر بوده همچنین می تواند همراه با عفونت یا سقط خودبخودی باشد.

تکنیک

آمنیوسنتز برای تشخیص های ژنتیکی اغلب سرپائی انجام می شود.

در طول این عمل پایش دقیق سونوگرافی انجام می شود و محل ورود سوزن انتخاب می شود. سوزن وارد شده به صورت همزمان راهنمائی سونوگرافیک نیز انجام می شود تا سوزن به بخشی هدایت شود که میزان بهینه ای از مایع آمنیون وجود داشته باشد در حالیکه به جنین برخورد نکند.

آمنیوسنتز

تابور  و همکارانش گزارش کرده اند که ورود سوزن از طریق جفت باعث افزایش خطر در آمنیوسنتز می شود.

بند ناف باید به خوبی شناسایی شده و از ورود سوزن به آن جلوگیری شود. همچنین روده و مثانه مادری نیز باید مراقبت شود.

بی حسی موضعی (برای مثال با استفاده از ۲ تا ۳ میلی لیتر از گزیلوکائین  ۱ درصد) ممکن است استفاده شود یا خیر.

پیشنهاد شده است که ورود سوزن از طریق دو سوم پائینی رحم می تواند درد کمتری داشته باشد.

پس از ضدعفونی کردن پوست مادر با استفاده از محلول های برپایه ید و/یا الکل، باندهای استریل در اطراف محل ورود سوزن قرار داده می شوند تا یک منطقه آسپتیک فراهم شود.

در طول کل این روند، پایش باید با استفاده از سونوگرافی دو بعدی هم زمان با نمایش دائم سوزن انجام شود و به صورت هم زمان با استفاده از یک فرد کمکی یک ترانسدیوسر در موضع قرار داده می شود.

پس از اطمینان از اینکه سوزن در محل مناسبی قرار گرفته است، استیلت جدا شده و یک سرنگ ۱۰ تا ۲۰ سی سی متصل می شود. پس از جدا کردن استیلت نوک سوزن بهتر شناسایی می شود و مایع کشیده می شود. به صورت تئوری چند میلی لیتر اولیه نزدیک به دیواره شکمی و میومتر حاوی سلول های مادری می باشند که از مویرگ های خونی آزاد شده اند؛ بنابراین این نمونه اولیه گرفته شده معمولا یا دور ریخته می شود یا برای بررسی آلفافیتوپروتئین مایع آمنیون AF-AFPکنار گذاشته می شود. بیست تا سی میلی لیتر از مایع آمنیون به داخل یک سرنگ استریل یک بار مصرف آسپیره می شود.

 

تکنیک آمنیوسنتز
تکنیک آمنیوسنتز

پس از برداشتن این مایع سانتریفیوژ انجام می شود تا یک توده سلولی در ته ظرف ایجاد شده و از مایع روئی جدا شود.

مایع روئی را می توان برای بررسی میزان آلفا فیتوپروتئین استفاده کرد.

توده سلولی در محیط های کشت قرار می گیرد و تکثیر انجام می شود.

اغلب سلولی های جنینی که وارد مایع آمنیوتیک می شوند سلول های پوست و اپیتلیال دستگاه ادراری می باشند.

اغلب این سلول ها قدرت زنده ماندن ندارند. سلول هایی که می توانند زنده بمانند کشت داده شده پس از ۱۴ روز می توان از آن ها برای کاریوتایپ استفاده کرد.

کشت مایع آمنیون

خطای احتمالی

اغلب ادرار و مایع آمنیون از نظر ظاهری از یکدیگر قابل تمیز دادن نمی باشند. پردازش سلول های به دست آمده از ادرار مادری به وضوح می تواند باعث خطا در تفسیر وضعیت جنین بشود.

اگر ورود سوزن به صورت سوپراپوبیک انجام شود احتمال خطای غیرعمدی کشیده شدن ادرار مادری وجود دارد. اگر منشا مایع مشکوک باشد، تست های لازم برای تعیین منشا باید انجام شود.

۱-مایع آمنیون حاوی آلبومین و قند می باشد در حالیکه ادرار حاوی این مواد نمی باشد. با این وجود اگر بارداری همراه با دیابت شیرین، بیماری های کلیوی یا هیدروآمینوس باشد ممکن است غیرقابل اعتماد باشد.

۲-بررسی اوره و پتاسیم. هر دو ماده بیان شده در ادرار میزان بسیار بالاتری نسبت به مایع آمنیون دارند. در واقع اوره و پتاسیم باعث تمایز مایع آمنیون از ادرار می شوند، اما در بیشتر مراکز درمانی این تست های نمی توانند سریع انجام شوند.

۳- اگر اجازه داده شود تا مایع آمنیون بر روی یک اسلاید تمیز شده با اسید خشک شود، الگوی خاص کریستالی شدن درختی  مایع آمنیون در زیر میکروسکوپ قابل مشاهده می باشد. این تست می تواند مایع آمنیون را با دقت بالایی از ادرار تشخیص دهد.
تشخیص آمنیون

آمنیوسنتز در چندقلوئی

در اکثر مراکز، آمنیوسنتز جداگانه برای هر کدام از کیسه های آب جهت به بررسی وضعیت هر کدام از جنین ها انجام می شود.

شناسائی کیسه های آمنیون از طریق تزریق یک رنگ (برای مثال ۲ تا۳ میلی لیتر از رنگ آبی ایندیگو کارمین) بلافاصله پس از آسپیراسیون و قبل از خارج کردن سوزن، می تواند قابل شناسایی شود. رنگ متیلن بلو ممنوع می باشد زیرا استفاده از آن همراه با خطر بالای آترزی روده کوچک و مرگ جنینی می باشد.

پس از اتمام آمنیوسنتز اول، آمنیوسنتز دوم در محل جنین دوم که توسط سونوگرافی مشخص شده است انجام می شود.

آسپیراسیون مایع آمنیون بی رنگ نشان دهنده این می باشد که سوزن به درستی به دومین کیسه آمنیون وارد شده است، اما آسپیراسیون مایع آبی رنگ نشان دهنده ورود مجدد سوزن به اولین کیسه می باشد.

 

اهمیت تغییر رنگ مایع آمنیون

 

در برخی مواقع مایع آمنیون به رنگ قهوه ای یا سبز دیده می شود. رنگ قهوه ای یا سبز مایع آمنیون نشان دهنده خونریزی داخل آمنیونی قبل از انجام آمنیوسنتز می باشد، تغییر رنگ مشخصا نتیجه شکست محصولات خونی می باشد….

ایمنی آمنیوسنتز

 

خطرات تهدید کننده زندگی برای مادران نادر می باشند.

آمنیونیت ۱ نفر از هر ۱۰۰۰ مادری که تحت آمنیوسنتز قرار می گیرد را درگیر می کند. این اختلال می توان باعث سقط جنین بشود اما بسیار غیرعادی به نظر می رسد که بتواند تهدید کننده زندگی مادر باشد.

۲ تا ۳ درصد مادرانی که بر روی آن ها آمنیوسنتز انجام می شود به صورت موقت لکه بینی یا نشت واژنی مایع آمنیوتیک را پس از آمنیوسنتز تجربه می کنند. گرچه تقریبا در همه موارد زمان و میزان این حالت محدود می باشد اما نشت مایع آمنیوتیک می تواند ادامه دار شده و منجر به سقط بشود. الیگوهیدروآمنیوس دلیل شناخته شده ای برای دفورماسیون جنین و هایپوپلازی ریوی می باشد.

انقباضات و کرامپ رحم بلافاصله بعد از انجام آمنیوسنتز نادر نمی باشند.

 

آسیب مستقیم به جنین

فاکتورهای خطر احتمالی شامل

  • سقط خودبخودی
  • آسیب های ایجاد شده به علت پارگی توسط سوزن،
  • جدا شدن جفت، کوریوآمنیونیت،
  • زایمان زودرس، و

آسیب های ایجاد شده به علت کشیدن مایع آمنیون (برای مثال پیچیدن رشته های آمنیوتیک به دور جنین).

فیستول متنوع، قانقاریای دست، ترومای چشم، آترزی روده کوچک، کیست ها و آسیب های مغزی و …

بسیاری از این مشکلات مگر چند مورد در زمانی رخ می دادند که آمنیوسنتز بدون سونوگرافی انجام می شد.

 

انتقال ایدز از مادر به جنین در پی آمنیوسنتز

 

آمنیوسنتز با افزایش نرخ انتقال عمودی ویروس ایدز همراه می باشد

پیشرفت شیمی درمانی پروفیلاکسی رتروویروسی، خطر انتقال در نتیجه آمنیوسنتر به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.

 

سقط

در مطالعات متفاوت (اصلی ترین آنها مطالعاتی در ایالات متحده آمریکا، انگلیس و کانادا) گزارش شده است که عمل آمنیوسنتز می تواند نرخ سقط را در جنین به میزان ۰٫۵ تا ۱ درصد افزایش دهد

ممکن است شما دوست داشته باشید مطالب بیشتر از این نویسنده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

16 + 9 =

error: کپی برداری ممنوع می باشد.ایران ژنتیک