دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس- Emery–Dreifuss muscular dystrophy

شرح کلی

دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس

دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس اختلالی است که عمدتاً بر روی ماهیچه های مورد استفاده برای حرکت (ماهیچه های اسکلتی) و ماهیچه ی قلبی (کاردیاک) اثر می گذارد. ناهنجاری های مفصلی به نام انقباضات که حرکت برخی از مفاصل را محدود می کند از ویژگی های اولیه ی این بیماری می باشد. انقباضات در اوایل کودکی قابل توجه بوده و اغلب آرنج ها، مچ پا و گردن را تحت تاثیر قرار می دهد. بیشتر افراد مبتلا ضعف و تحلیل ماهیچه ای پیشرونده ی تدریجی را که در ماهیچه های بالای بازوها و پایین ساق پا شروع شده و به ماهیچه های شانه ها  و باسن پیشروی می کند را تجربه می کنند.

تقریباً همه ی افراد مبتلا به دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس در میانسالی دارای مشکلات قلبی می باشند. در بیشتر موارد ریشه ی این مشکلات قلبی، ناهنجاری های سیگنال های الکتریکی کنترل کننده ی ضربان قلب (نقایص هدایت قلبی) و ریتم های غیرطبیعی قلب (آریتمی) می باشد. در صورت عدم درمان ، این ناهنجاری ها می توانند منجر به ضربان قلب آهسته ی غیرطبیعی (برادی کاردیا) ، غش (سنکوپ) و افزایش خطر سکته و مرگ ناگهانی گردند.

انواع مختلف دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس توسط الگوی توارث آن ها (وابسته به X، اتوزومی غالب و اتوزومی مغلوب) قابل تشخیص می باشند. اگرچه علایم و نشانه های هر سه الگوی توارث این بیماری مشابه می باشند، اما محققان معتقدند که ویژگی های دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس اتوزومی غالب متنوع تر از انواع دیگر می باشد. درصد کمی از افراد مبتلا به دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس اتوزومی غالب، مشکلات قلبی بدون ضعف و تحلیل ماهیچه های اسکلتی را تجربه می کنند.

 

اساس ژنتیکی

جهش در ژن های EMD و LMNA عامل بروز دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس می باشد.

ژن های EMD و LMNA پروتئین هایی تولید می کنند که جزء ترکیبات تشکیل دهنده ی پوشش هسته ای ( که هسته ها را در سلول ها احاطه می کند) می باشند. پوشش هسته ای ، حرکات مولکول ها به داخل و خارج از هسته را تنظیم می نماید و محققان معتقدند که این پوشش ممکن است در تنظیم فعالیت برخی از ژن ها دخالت داشته باشد.

بیشتر موارد دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس به دلیل جهش در ژن EMD رخ می دهند. این ژن پروتئینی به نام ایمرین (Emerin) را تولید می کند که برای عملکرد طبیعی ماهیچه های اسکلتی و قلبی ضروری می باشد. بیشتر جهش های ژن EMD تولید هرگونه ایمرین عملکردی را متوقف می کنند. هنوز مشخص نیست که چگونه فقدان این پروتئین موجب بروز علایم و نشانه های دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس می شود.

به ندرت دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس به دلیل جهش در ژن LMNA ایجاد می شود. این ژن دو پروتئین بسیار شبیه به هم به نام های لامین A و لامین  C را تولید می کند. بیشتر جهش های LMNA که موجب بروز این بیماری می شوند به دلیل تولید نسخه ی تغییریافته ی این پروتئن ها می باشند. محققان در تلاش برای فهم چگونگی تاثیر نسخه های تغییریافته ی لامین های A و C در ایجاد مشکلات قلبی و تحلیل ماهیچه ای در بیماری دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس می باشند.

فراوانی

دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس وابسته به X شایع ترین نوع اختلال می باشد و حدود ۱ نفر از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. نوع اتوزومی مغلوب این اختلال بسیار نادر بوده و تنها موارد کمی از آن در سراسر جهان گزارش شده است. شیوع نوع اتوزومی غالب این اختلال نامشخص است.

الگوی توارث

دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس می تواند دارای چندین الگوی وراثتی مختلف باشد. در صورتی که عامل این بیماری جهش در ژن EMD باشد ، الگوی وراثتی آن وابسته به X مغلوب خواهد بود. یک بیماری زمانی وابسته به X نامیده می شود که ژن جهش یافته ی عامل بیماری بر روی کروموزوم X (یکی از دو کروموزوم جنسی ) قرار گرفته باشد . در مردان (که دارای تنها یک کروموزوم X می باشند) وجود یک کپی تغییریافته از ژن  در هر سلول برای ایجاد این بیماری کافی است. مردان بیشتر از زنان تحت تاثیر بیماری های وابسته به X مغلوب قرار می گیرند. یکی از مشخصه های توارث وابسته به X این است که پدران قادر به انتقال بیماری وابسته به X به پسران خود نمی باشند.

در زنان ( که دارای دو کروموزم X می باشند) وجود جهش در هر دو کپی ژن EMD برای یجاد دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس وابسته به X ضروری است. زنانی که تنها یک کپی تغییریافته از ژن EMD را دارند معمولاً ضعف و تحلیل ماهیچه ای که از مشخصه های این اختلال است را تجربه نمی کنند. اگرچه در برخی از موارد ، این زنان ممکن است مشکلات قلبی همراه با این اختلال را تجربه نمایند.

سایر موارد دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس حاصل جهش در ژن LMNA می باشد که الگوی توارث آن اتوزومی غالب است. در یک اختلال اتوزومی غالب ، وجود یک کپی جهش یافته از ژن در هر سلول برای بروز بیماری کافی است. حدود ۷۵ درصد موارد دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس اتوزومی غالب حاصل جهش های جدید در ژن LMNA بوده و در افرادی که هیچ گونه سابقه ی خانوادگی از این بیماری را ندارند، ظهور می یابد. در ۲۵ درصد باقی مانده از این نوع اختلال ، افراد مبتلا ژن تغییریافته ی LMNA را از یک والد بیمار خود دریافت می کنند.

به ندرت ممکن است جهش در ژن LMNA باعث بروز دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس با الگوی توارث اتوزومی مغلوب گردد. در الگوی توارث اتوزومی مغلوب هر دو کپی ژن در هر سلول ، تغییریافته می باشند. در بیشتر موارد، والدین فرد مبتلا به یک اختلال اتوزومی مغلوب حاملان یک کپی تغییریافته از ژن می باشند درحالی که خود هیچ علایم و نشانه ای از بیماری را بروز نمی دهند.

اسامی دیگر بیماری

EDMD

سندرم امری – دریفوس

دیستروفی ماهیچه ای ، امری – دریفوس

دیستروفی ماهیچه ای خوش خیم اسکاپولوپرونئال با انقباضات اولیه

ممکن است شما دوست داشته باشید مطالب بیشتر از این نویسنده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

6 − یک =

error: کپی برداری ممنوع می باشد.ایران ژنتیک