دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس- Emery–Dreifuss muscular dystrophy

شرح کلی

دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس

دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس اختلالی است که عمدتاً بر روی ماهیچه های مورد استفاده برای حرکت (ماهیچه های اسکلتی) و ماهیچه ی قلبی (کاردیاک) اثر می گذارد. ناهنجاری های مفصلی به نام انقباضات که حرکت برخی از مفاصل را محدود می کند از ویژگی های اولیه ی این بیماری می باشد. انقباضات در اوایل کودکی قابل توجه بوده و اغلب آرنج ها، مچ پا و گردن را تحت تاثیر قرار می دهد. بیشتر افراد مبتلا ضعف و تحلیل ماهیچه ای پیشرونده ی تدریجی را که در ماهیچه های بالای بازوها و پایین ساق پا شروع شده و به ماهیچه های شانه ها  و باسن پیشروی می کند را تجربه می کنند.

تقریباً همه ی افراد مبتلا به دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس در میانسالی دارای مشکلات قلبی می باشند. در بیشتر موارد ریشه ی این مشکلات قلبی، ناهنجاری های سیگنال های الکتریکی کنترل کننده ی ضربان قلب (نقایص هدایت قلبی) و ریتم های غیرطبیعی قلب (آریتمی) می باشد. در صورت عدم درمان ، این ناهنجاری ها می توانند منجر به ضربان قلب آهسته ی غیرطبیعی (برادی کاردیا) ، غش (سنکوپ) و افزایش خطر سکته و مرگ ناگهانی گردند.

انواع مختلف دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس توسط الگوی توارث آن ها (وابسته به X، اتوزومی غالب و اتوزومی مغلوب) قابل تشخیص می باشند. اگرچه علایم و نشانه های هر سه الگوی توارث این بیماری مشابه می باشند، اما محققان معتقدند که ویژگی های دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس اتوزومی غالب متنوع تر از انواع دیگر می باشد. درصد کمی از افراد مبتلا به دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس اتوزومی غالب، مشکلات قلبی بدون ضعف و تحلیل ماهیچه های اسکلتی را تجربه می کنند.

 

اساس ژنتیکی

جهش در ژن های EMD و LMNA عامل بروز دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس می باشد.

ژن های EMD و LMNA پروتئین هایی تولید می کنند که جزء ترکیبات تشکیل دهنده ی پوشش هسته ای ( که هسته ها را در سلول ها احاطه می کند) می باشند. پوشش هسته ای ، حرکات مولکول ها به داخل و خارج از هسته را تنظیم می نماید و محققان معتقدند که این پوشش ممکن است در تنظیم فعالیت برخی از ژن ها دخالت داشته باشد.

بیشتر موارد دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس به دلیل جهش در ژن EMD رخ می دهند. این ژن پروتئینی به نام ایمرین (Emerin) را تولید می کند که برای عملکرد طبیعی ماهیچه های اسکلتی و قلبی ضروری می باشد. بیشتر جهش های ژن EMD تولید هرگونه ایمرین عملکردی را متوقف می کنند. هنوز مشخص نیست که چگونه فقدان این پروتئین موجب بروز علایم و نشانه های دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس می شود.

به ندرت دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس به دلیل جهش در ژن LMNA ایجاد می شود. این ژن دو پروتئین بسیار شبیه به هم به نام های لامین A و لامین  C را تولید می کند. بیشتر جهش های LMNA که موجب بروز این بیماری می شوند به دلیل تولید نسخه ی تغییریافته ی این پروتئن ها می باشند. محققان در تلاش برای فهم چگونگی تاثیر نسخه های تغییریافته ی لامین های A و C در ایجاد مشکلات قلبی و تحلیل ماهیچه ای در بیماری دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس می باشند.

فراوانی

دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس وابسته به X شایع ترین نوع اختلال می باشد و حدود ۱ نفر از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. نوع اتوزومی مغلوب این اختلال بسیار نادر بوده و تنها موارد کمی از آن در سراسر جهان گزارش شده است. شیوع نوع اتوزومی غالب این اختلال نامشخص است.

الگوی توارث

دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس می تواند دارای چندین الگوی وراثتی مختلف باشد. در صورتی که عامل این بیماری جهش در ژن EMD باشد ، الگوی وراثتی آن وابسته به X مغلوب خواهد بود. یک بیماری زمانی وابسته به X نامیده می شود که ژن جهش یافته ی عامل بیماری بر روی کروموزوم X (یکی از دو کروموزوم جنسی ) قرار گرفته باشد . در مردان (که دارای تنها یک کروموزوم X می باشند) وجود یک کپی تغییریافته از ژن  در هر سلول برای ایجاد این بیماری کافی است. مردان بیشتر از زنان تحت تاثیر بیماری های وابسته به X مغلوب قرار می گیرند. یکی از مشخصه های توارث وابسته به X این است که پدران قادر به انتقال بیماری وابسته به X به پسران خود نمی باشند.

در زنان ( که دارای دو کروموزم X می باشند) وجود جهش در هر دو کپی ژن EMD برای یجاد دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس وابسته به X ضروری است. زنانی که تنها یک کپی تغییریافته از ژن EMD را دارند معمولاً ضعف و تحلیل ماهیچه ای که از مشخصه های این اختلال است را تجربه نمی کنند. اگرچه در برخی از موارد ، این زنان ممکن است مشکلات قلبی همراه با این اختلال را تجربه نمایند.

سایر موارد دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس حاصل جهش در ژن LMNA می باشد که الگوی توارث آن اتوزومی غالب است. در یک اختلال اتوزومی غالب ، وجود یک کپی جهش یافته از ژن در هر سلول برای بروز بیماری کافی است. حدود ۷۵ درصد موارد دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس اتوزومی غالب حاصل جهش های جدید در ژن LMNA بوده و در افرادی که هیچ گونه سابقه ی خانوادگی از این بیماری را ندارند، ظهور می یابد. در ۲۵ درصد باقی مانده از این نوع اختلال ، افراد مبتلا ژن تغییریافته ی LMNA را از یک والد بیمار خود دریافت می کنند.

به ندرت ممکن است جهش در ژن LMNA باعث بروز دیستروفی ماهیچه ای امری – دریفوس با الگوی توارث اتوزومی مغلوب گردد. در الگوی توارث اتوزومی مغلوب هر دو کپی ژن در هر سلول ، تغییریافته می باشند. در بیشتر موارد، والدین فرد مبتلا به یک اختلال اتوزومی مغلوب حاملان یک کپی تغییریافته از ژن می باشند درحالی که خود هیچ علایم و نشانه ای از بیماری را بروز نمی دهند.

اسامی دیگر بیماری

EDMD

سندرم امری – دریفوس

دیستروفی ماهیچه ای ، امری – دریفوس

دیستروفی ماهیچه ای خوش خیم اسکاپولوپرونئال با انقباضات اولیه

ممکن است شما دوست داشته باشید مطالب بیشتر از این نویسنده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

19 − 1 =

error: کپی برداری ممنوع می باشد.ایران ژنتیک