سندرم آلاژایل- Alagille syndrome

 

شرح بیماری:

سندرم آلاژایل یک اختلال ژنتیکی است که می تواند روی کبد، قلب و دیگر بخش های بدن تاثیر بگذارد. یکی از ویژگی های عمده ی سندرم آلاژایل آسیب کبدی به علت غیر طبیعی بودن مجاری صفراوی می باشد. این مجاری صفرا را که به هضم چربی ها کمک می کند از کبد به کیسه صفرا و روده کوچک حمل می کنند. در سندرم آلاژایل مجاری صفراوی ممکن است تنگ،ناقص و تعدادشان کم شود(مجاری صفراوی معدود). در نتیجه صفرا در کبد تولید و باعث زخم هایی در کبد می شود که از عملکرد صحیح کبد به منظور حذف مواد زائد خون جلوگیری می کند. علائم و نشانه های ناشی از آسیب کبدی در سندرم آلاژیل ممکن است شامل زردی اندک در پوست و بخش سفید چشم(یرقان)، خارش پوست و ذخیره کلسترول در پوست(لکه های زرد غیر منظم در زیر پوست) باشند.

همچنین سندرم آلاژایل همراه با چندین مشکل قلبی شامل اختلال در جریان خون از قلب به شش ها(تنگی دریچه ریوی) می باشد. تنگی دریچه ریوی همراه با ایجاد یک حفره در بین دو بطن قلب (نقص دیواره بطنی-  ventricular septal defect ) همراه یا سایر اختلالات قلبی همراه باشد. به این ترکیب از اختلالات قلبی تترالوژی فالوت گفته می شود.

افراد با سندرم آلاژایل ممکن است علائم بارز در چهره از قبیل پیشانی پهن و برجسته،چشم های گود یا فرورفته و چانه کوچک و تیز داشته باشند. این اختلال همچنین ممکن است روی رگ های خونی داخل مغز و نخاعی(سیستم عصبی مرکزی) و کلیه اثر بگذارد. مهره های ستون فقرات افراد تاثیر پذیرفته ممکن است شکل پروانه ای غیر معمول داشته باشند که میتواند توسط عکس برداری رادیولوژی شناسایی شود.

مشکلات همراه سندرم آلاژایل بطور عمده در نوزادان و کودکان آشکار می شوند. شدت اختلال میان بیماران، حتی بیمارانی که عضو یک خانواده هستند متفاوت است. شدت علائم در بیماران از خفیف تا اختلال شدید قلبی یا کبدی، که نیازمند پیوند می باشند متفاوت می باشد. بعضی افراد مبتلا به سندرم آلاژایل ممکن فقط یک علامت بیماری برای مثال تترالوژی فالوت یا نقایص چهره ای داشته باشند در این بیماران اختلالات کبدی یا سایر خصوصیات وجود ندارد.

فراوانی:

شیوع برآورد شده از سندرم آلاژایل ۱ از ۷۰۰۰۰ تولد می باشد. این رقم بر اساس تشخیص بیماری کبدی در کودکان می باشد و این مقدار شاید یک برآورد پایین باشد زیرا بعضی افراد مبتلا به سندرم آلاژایل در طول دوران کودکی دچار بیماری کبدی نمی شوند.

تغییرات ژنتیکی:

در بیش از ۹۰ درصد موارد جهش ها در ژن JAG1 باعث سندرم آلاژایل می شوند. ۷ درصد دیگر افراد مبتلا به سندرم آلاژایل حذف کوچک بر روی کروموزوم شماره ۲۰ که شامل ژن JAG1 نیز می شود. شمار اندکی از افراد مبتلا به سندرم آلاژایل  جهش هایی در ژن متفاوتی دارند که NOTCH2 نامیده می شود. ژن های JAG1 و NOTCH2 تولید پروتئین هایی می کنند که با در اتصال با یک دیگر برای راه اندازی مسیرهای پیام رسانی به نام پیام رسانی ناچ (Notch) در بین سلول های مجاور در دوران تکامل جنین را انجام می دهند. این سیستم پیام رسانی بر روی نحوه استفاده از سلول برای ساخت بخش های بدن اثر می  گذارد. آسیب در هرکدام از ژن های JAG1 و NOTCH2 احتمالا مسیر انتقال پیام را از بین می برد. در نتیجه خطاهایی که ممکن است در طول تکامل رخ دهند به طور ویژه مجاری صفراوی، قلب، ستون فقرات و ساختارهای خاص صورت را تحت تاثیر قرار میدهند.

الگوی وراثت:

این بیماری یک اختلال اتوزوم غالب می باشد. به این معنی است که یک کپی از ژن تغییر یافته یا حذف شده در هر سلول برای ایجاد اختلال کافی است.در حدود ۳۰-۵۰ درصد موارد فرد متاثر جهش یا حذف را از یک والد متاثر به ارث می برد. سایر موارد از جهش های جدید در ژن یا حذفیات جدید مواد ژنتیکی روی کروموزوم شماره ۲۰ حاصل می شوند که در مواردی مانند جهش های جدید در طول شکل گیری سلول جنسی یا در مراحل اولیه تکامل جنینی اتفاق می افتد. این موارد از بیماری به صورت تک گیر یا اسپورادیک رخ می دهند.

 

ممکن است شما دوست داشته باشید مطالب بیشتر از این نویسنده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

17 − 8 =

error: کپی برداری ممنوع می باشد.ایران ژنتیک